February 8, 2019

November 7, 2018

Please reload

Recente berichten

Invloed van je naam op je leven

February 1, 2019

1/1
Please reload

Uitgelichte berichten

Boze peuters door individualisering samenleving

 

Tijdens mijn gesprekken merk ik dat baby's, peuters, kleuters en kinderen soms erg gefrustreerd zijn door de individualisering van de samenleving en het gebrek aan natuur in hun directe omgeving. Om hun frustratie kwijt te kunnen, gaan ze 'moeilijk' gedrag vertonen: boosheid, woede-aanvallen, terugtrekken, huilen of pesten. Het zijn gevoelige kinderen die ergens in hun ziel nog 'weten' hoe het ook kan zijn: liefdevol en met respect voor elkaar en de natuur. 

 

De ziel van deze gevoelige kinderen herinnert zich nog het licht en de liefde van de wereld waar ze vandaan komen. Ze herinneren zich ook de omgang van mensen met elkaar en met de natuur. Ze herinneren zich het respect, de liefde voor en verbinding met elkaar. De kinderen voelen zich vanaf de geboorte 'in een vreemde, donkere wereld' belandt, waar weinig liefde en aandacht voor hen is. Let wel op: de ouders die ik spreek geven hen alle mogelijke aandacht en liefde die ze hen kunnen geven. Ook de ouders zijn gevangen in het patroon van werk, huishouden, school, gebouwen en wegen. Ze geven 110%, maar kunnen niet voldoen aan de verwachtingen van hun peuter of kleuter.

 

In onze samenleving is dat ook niet mogelijk. Ergens on the road zijn we vergeten hoe we respectvol met de natuur en met elkaar omgaan. We hebben overal auto's, bedrijfgebouwen, wegen en plastic speelgoed. Wat deze kinderen nodig hebben zijn modder, stokjes, bomen, dieren en rust. Ze willen de verbinding voelen met de natuur en met mensen. Ze willen hun energie voelen en daarvan leren. Ze willen de verhalen van het leven ontdekken. Die verhalen zit in levende energie: mensen, dieren, planten en aarde. 

 

De kinderen voelen veel liefde voor hun ouders, maar ervaren ook veel pijn en verdriet bij hen. Ze zien namelijk hoe zwaar hun ouders het hebben. Ze zien dat de ouders hard werken en daardoor geen tijd voor hen hebben. Ze snappen de structuur van onze economie nog niet. De structuur van een landbouw- en jagers samenleving snappen ze, daar voelen ze zich thuis. Maar een economie gebaseerd op plastic voorwerpen, gebouwen en auto's snappen ze niet. Zo veel vermoeidheid bij hun ouders, en waarvoor? Voor spullen?

 

Daarbij komt nog iets anders. Deze kinderen vervelen zich enorm. Ze leren door zich te verbinden met levende energie. Plastic heeft geen energie. Al dat speelgoed zegt hen niets. Ze zitten in een omgeving voor met spullen waar ze zich niet mee kunnen verbinden. Deze spullen zorgen wel voor prikkels en bevestigen iedere keer weer hun boosheid: hun gemis aan verbinding.

 

Ook school kan voor deze kinderen lastig zijn. Het is binnen, er is veel lawaai en kinderen krijgen oninteressante lesstof aangereikt op een tempo die veel te laag is. Ja, tuurlijk. Het is belangrijk om te leren lezen en schrijven. Maar deze kinderen leren op een andere manier. Ze leren door energie te absorberen. Als zij de juiste energie vinden, kunnen ze na twee dagen lezen en schrijven. Daar hoeven ze geen jaren voor na school. Deze kinderen ervaren school vaak als saai. Ze kunnen geen verbinding maken met de leermiddelen en kunnen in die zin hun eigen energie ook niet kwijt. Ze lopen letterlijk tegen de muren op. 

 

En dan volgen de gesprekken op de opvang of op school. Het kind voldoet niet aan de norm. Het kind heeft gedragsproblemen. Soms wordt letterlijk gezegd dat het wel aan de ouders zal liggen. Ook deze gesprekken zijn energie. De kinderen kunnen deze energie 'lezen' en worden nog onzekerder en reclassitanter. 

 

Op dit moment kunnen ouders weinig doen om hun kind te ondersteunen. Veel naar buiten gaan, naar de natuur, een huisdier nemen en iedere dag even gerichte aandacht helpt. Maar om deze kinderen echt te ondersteunen zal onze samenleving dienen te veranderen. Meer buiten, minder school, meer bomen en groen, minder stenen, meer opvoeding vanuit de samenleving en minder vanuit alleen de ouders. 

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Volg ons

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Zoeken op tags
Please reload

Archief
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square