February 8, 2019

November 7, 2018

Please reload

Recente berichten

Invloed van je naam op je leven

February 1, 2019

1/1
Please reload

Uitgelichte berichten

De top vijf redenen van driftbuien van peuters

Tijdens mijn sessies als kinderfluisteraar voer ik gesprekken met peuters en kleuters die last hebben van driftbuien, algemene boosheid of vervelend gedrag. Veel hulpverleners zullen aangeven dat dit komt door de onverwerkte emoties van (een van ouders) of dat de peuter meer wil dan dat hij/zij kan. Tijdens mijn gesprekken geven de kinderen echter andere oorzaken van hun boosheid. 

 

 

Hieronder geef ik de vijf meest voorkomende redenen van boosheid die de kinderen het afgelopen half jaar hebben benoemd.

 

1. Verveling door gebrek aan natuur

Met stip op nummer één geven kleine kinderen aan dat ze zich vervelen door het gebrek aan natuur in de steden en dorpen. Dat ze zich daardoor vervelen heeft te maken met hoe kleine kinderen communiceren en hoe ze leren. Ze gebruiken de energie van voorwerpen van levende materialen, dieren en mensen als communicatiemiddel, maar ook om te leren. Materialen die zijn gefabriceerd hebben een onnatuurlijke energie en zijn nauwelijks ‘leerbaar’ voor kinderen. Door alle bakstenen, geasfalteerde wegen, tegels en plastic speelgoed groeien ze op in een situatie waarin ze ‘doodse’ materialen om zich heen hebben. Deze kinderen missen de ‘levende’ energie van zand, dieren, modderpoelen, gras en bomen. Door de verveling uiten ze probleemgedrag, zoals driftbuien, algemene boosheid of pestgedrag. Dit uiten ze op verschillende momenten op de dag, vaak zonder aanleiding.
Mocht je kleintje hier last van hebben, dan helpt het om planten, huisdieren en natuurlijke materialen in je huis te brengen. Verzorg deze ook samen met je kleintje. 

 

2. Eenzaam voelen door gebrek familieleden en liefde

De tweede genoemde reden door kinderen is dat zij de verbinding van aandacht en liefde missen in deze maatschappij. Voor je verder leest, wil ik benadrukken dat de ouders van deze kinderen veel liefde en tijd voor hun kinderen hebben. De ouders verdienen een pluim voor hun inzet. Toch is het niet genoeg voor deze kinderen. Deze kinderen weten nog heel goed ‘waar ze vandaan komen’ en hoe ‘echte’ liefde en aandacht voelt. In onze maatschappij is het voor ouders simpelweg niet haalbaar om dit aan kinderen te geven. Er zijn vaak slechts twee verzorgers en zij moeten werken, huis schoonhouden, koken, opruimen, boodschappen doen, leren en zijn daarbij vaak moe. De kinderen verwachten eigenlijk de halve dag, dan wel niet de hele dag, één op één contact. Doordat het kind de aandacht mist, gaat hij/zij zich misdragen en dat is voor de ouders een extra uitputtingsslag. Deze gezinnen zitten in een vicieuze cirkel.

Deze cirkel kan doorbroken worden door met je kleintje te praten. Leg uit waarom je al je taken doet, vertel hem/haar hoe hij/zij je kan helpen. Spreek je verwachtingen uit over zijn/haar gedrag en geef duidelijke tijdschema’s aan. Maak ook even tijd voor je kleintje voor persoonlijke aandacht. Persoonlijke aandacht is voor hen echte verbinding. Bijvoorbeeld samen knuffelen, in de ogen kijken, samen lachen. Mocht het lukken, zoek dan extra ondersteuning, bijvoorbeeld een schoonmaakster, maar nog beter is een familielid in huis. 

 

3. Aangeboren traumatische ervaring of angst

Veel kinderen worden geboren terwijl ze al een trauma of een angst hebben. Deze angst of dit trauma willen de kinderen in de eerste zeven jaar van hun leven onder ogen komen, zodat ze deze kunnen overwinnen. Zo creëren ze een stabiele basis voor de rest van hun leven. Kinderen die dit hebben, hebben driftbuien rondom een thema, bijvoorbeeld ‘eenzaamheid’, ‘hoogtes’, ‘zelfstandigheid’. Mocht je kind dit hebben, dan kun je zijn/haar thema met hem/haar bespreekbaar maken. Hou er rekening mee dat je kleintje echt bang is, ookal lijkt het soms om niets te gaan. Toch is hij/zij sterk genoeg om zijn/haar angst te overwinnen. 

 

4. Situatie verkeerd inschatten

Kinderen krijgen al vanaf de zwangerschap mee wat er om hen heen gebeurd. Alleen de informatie die zij ontvangen is niet altijd volledig. Zij missen vaak de context van de situatie. Een vader verlaat bijvoorbeeld de moeder, maar het kind krijgt niet mee dat dit komt doordat hij ergens anders moet gaan werken. De moeder heeft bijvoorbeeld geen tijd voor haar kind, maar het kind krijgt niet mee dat zij een postnatale depressie heeft. De kinderen maken dan zelf de context en betrekken dit vaak op zichzelf. ‘Hij gaat weg vanwege mij’, ‘zij vindt mij niet leuk, want ze heeft geen tijd voor mij’. 

Als ouder is het lastig om erachter te komen wat er aan de hand is. Nog lastiger is het om het ‘goed’ te maken. Woorden zijn in dit geval niet genoeg. Energie wel. Je kleintje moet in deze situaties zich echt geliefd, gewaardeerd of veilig voelen. Dit kan door echt contact te maken met je kleintje. Op energetisch niveau, met oogcontact, en met hartverbinding.

Het kan ook zijn doordat kinderen nog flexibel door de tijd en werelden kunnen reizen. Zij zien dingen die volwassenen niet zien. Kinderen weten niet altijd hoe ze dit kunnen interpreteren. Zo was er bijvoorbeeld een jongetje die in een visioen had gezien dat zijn vader dood ging. Vervolgens was hij heel bang als zijn vader weg was, want hij dacht dat hij dood ging. Nu is het wel zeker dat zijn vader een keer dood gaat, maar niet wanneer. Dat had de jongen ook niet helder gezien. 

 

5. ‘Niet gezien’  voelen door de vader

De ‘standaard’ rolpatronen waarin moeder parttime thuis is en vader alleen in het weekend zijn verwarrend voor kinderen. Want, waarom zouden moeders wel kunnen werken en tegelijkertijd thuis kunnen zijn voor de kinderen en vaders niet? Vaak worden kinderen daardoor extra boos, druk of trekken zich juist terug als vader thuis is. Hierdoor ervaren vaders meer spanningen en zien hun kinderen meer ‘als een last’. Ze proberen dan minder thuis te zijn of zich terug te trekken. Hierdoor ontstaat een vicieuze cirkel met de moeder als buffer. Zij kan alle spanningen en uitingen van de kinderen opvangen. Deze situatie is gelukkig makkelijk op te lossen. Op het moment dat vader thuis is, kan hij het beste even echt aandacht aan de kinderen geven. Samen dingen doen, spelletje spelen, naar bed brengen etc. Wat ook helpt is de kinderen aanspreken op hun gedrag. Want hoe klein ze ook zijn, ze kunnen hun gedrag best sturen. Ze hebben daar alleen wel een voorbeeld voor nodig. Vertel je kleintje bijvoorbeeld dat hij/zij nu heel boos was, maar dat hij/zij de volgende keer misschien ook kan lachen om de situatie. Of dat je kleintje de eerste tien minuten als zijn/haar vader thuis is even rustig kan blijven en daarna een flinke knuffel mag geven.

 

 

Dit zijn de meest genoemde redenen van boosheid of ongewenst gedrag. Natuurlijk zijn er nog andere redenen, zoals karmische lessen, energieën die aan kinderen kleven en soms de onverwerkte levenslessen van de ouders. 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Volg ons

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Zoeken op tags
Please reload

Archief
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square